Wat is osteopathie?
De osteopathie werd in april 1999 bij de zogeheten Wet-Colla erkend als 1 van de 4 "niet-conventionele praktijken inzake geneeskunde". De osteopathie wordt vaak verkeerdelijk gezien als een soort postacademische vorming na kinesitherapie. Het is wel zo dat osteopaten vaak uit de kinesitherapie kwamen en de keuze maakten om verder door te groeien tot osteopaat. Toch bestaan heel wat verschillen in beide praktijken en moet osteopathie gezien worden als een volledig op zichzelf staande beroepspraktijk.
Het woord "osteopathie" is samengesteld uit de Griekse woorden "osteon"(bot,been) en "pathos"(lijden) en letterlijk vertaald kan worden als "ziek zijn door de beenderen". Door de samenhang van beenderen en weefsels, is het voor de hand liggend dat osteopathie zich concentreert op 3 bewegingssystemen in het lichaam, met name het structurele, viscerale en craniale systeem .
1) Vooreerst het structurele bewegingssysteem : wanneer een gewricht zijn beweeglijkheid verliest,zal dat zeker één of andere compensatie in de omliggende gewrichten oproepen. Zo kan een bekkenverwringing zowel een invloed hebben op de onderste ledematen als op de stand van het hoofd.
2) Het tweede bewegingssysteem verwijst naar de ingewanden . Alle organen in het menselijk lichaam bewegen immers onder invloed van het middenrif. Een bewegingsverlies van een orgaan, zal dus niet enkel leiden tot een slecht functioneren van dat orgaan zelf, maar eveneens invloed hebben op het mechanisch systeem van spieren en gewrichten.
3) De bewegingen van de schedel , vormen tot slot het derde bewegingssysteem waarop de osteopathie zich richt. Deze beweging wordt verder gezet door de hersenvliezen die hiermee in verband staan, en zo doorgegeven aan de ruggemergvliezen om uiteindelijk bij het bekken te belanden. Letsels van de andere bewegingssystemen kunnen op die manier dan ook de ritmische beweging tussen schedel en bekken verstoren.
In ons lichaam staat met andere woorden alles met elkaar in verbinding en de osteopathie komt hieraan tegemoet door een holistische benadering van elk functieverlies.